Opting-in

Waarom onaanvaardbaar voor de erotische branche.

1. De wijze waarop de opting-in is ingevoerd*. Door middel van leugens, bedrog en chantage.
2. Door opting-in worden de positieve gevolgen van de legalisatie, buiten het kabinet om, ongedaan gemaakt en zij is onbruikbaar in de praktijk.
3. Dames wordt hun zelfstandigheid ontnomen.
4. Zelfstandige dames wordt het werken in clubs en achter ramen verboden.
5. De werkende dames in het keurslijf dwingen van een arbeidsrelatie, die geenszins voor hen geschikt of geschapen is.
6. Door een voorwaardenpakkket toe te voegen aan de opting-in, die daardoor een soort wurgcontract wordt, door geen enkele arbeidswet gesteund.
7. Het volledig voorbij gaan aan het feit, dat de mensen in deze branche een volledige eigen bedrijfstak vormen, die dus eigen op hen toegesneden arbeidswetten nodig hebben.
8. Ook de fiscus moet voor deze arbeidsgroep, volledig andere wetten scheppen, die met alle bijzondere omstandigheden rekening houden. Bijvoorbeeld dat de grootste groep maar enkele jaren dit beroep kan en wil doen. Dat het nog steeds werk is waar een zeer groot maatschappelijk taboe op rust, dat nog enkele generaties na de " legalisatie" voort zal duren.
9. Dat je deze arbeidsgroep niet zo maar bij de horeca, waar ze slechts enkele oppervlakkige raakvlakken mee heeft, kunt invoegen, zonder bijzondere aanpassingen.
10. Een gekunstelde arbeidsvorm, die eenzijdig de fiscus bevoordeelt, zonder enig respect en aandacht voor de zéér bijzondere arbeid, die sinds haar bestaan, zo oud als de mensheid zelve, altijd gediscrimineerd en verboden werd.
11. Alle eventuele voordelen van de legalisatie worden teniet gedaan, nu door deze regeling de werkenden worden teruggejaagd naar de illegaliteit, waar reeds al 60% is heen gevlucht.
12. De schijnbare jacht op de fiscale voordelen moet maskeren, dat het hoofddoel is om de legalisatie ongedaan te maken, hetgeen ze niet volgens een wetswijziging durven, omdat die niet zal lukken. Met ze worden bedoeld de conservatieve krachten in de maatschappij, die zich hoofdzakelijk bundelen in de Christelijke Partijen, die helaas weer hun moraal trachten op te dringen aan de maatschappij en dat op een louche en illegale methode. Op termijn zal ook toenemende Europese druk de staat dwingen om via een omweg de legalisatie terug te draaien.
    

De wijze waarop de opting-in ingevoerd

Er zijn op zijn minst 20 vergaderingen door het hele land geweest, de Vereniging Exploitanten Relaxbedrijven (VER) stelde bereidwillig twee uur per vergadering haar tijd en leden ter beschikking. Daar werd een heel jaar lang door BLAAK en JANSEN, volgens eigen zeggen afgezanten van de Belastingdienst, verteld dat er een koninklijk besluit, een soort van wet zou komen, die van boven af en zonder inspraak van de exploitanten en de werkende dames zou beslissen op welke wijze, en dus dus op welke condities de dames in de clubs zouden mogen werken. Die condities noemden ze OPTING-IN waar nog een voorwaardenpakket aan opgehangen zou worden. De zelfstandigheid van de dames zou in de praktijk verhinderd worden. Deze opting-in zou een soort wet worden. Elk verzet hiertegen zou nutteloos en zinloos zijn. Via diverse onderzoeken, ook wetenschappelijke en universitaire, was al lang bewezen dat de zelfstandigheid van de dames in clubs fiscaal gezien een onmogelijkheid was en nog het meest op loondienst leek. De exploitanten mochten de Belastingdienst eigenlijk heel dankbaar zijn, dat deze nog de mogelijkheid tot opting-in bood.

De paar exploitanten die nog vast wilden houden aan de zelfstandigheid van de dames, zouden overstelpt worden met WTP'S, boekenonderzoeken en met belastingaanslagen over de laatste 5 jaar, als zouden de meisjes al sinds mensenheugenis in loondienst zijn, want zelfstandigheid van de dames was immers nooit mogelijk geweest? De belastingaanslagen zouden bovendien, tijdens de eventuele verzetsprocedures, van te voren geïnd worden. Om te voorkomen dat de exploitanten nog geld over zouden hebben om te procederen.

Naast opting-in, zou loondienst ook nog blijven bestaan, als optie, maar in de praktijk dusdanig moeilijk te realiseren, dat de BD, dat ten sterkste afraadde.

De leiding van de VER André van Dorst koos, geïndoctrineerd door de Belastingdienst, voor de opting-in en noemde dat de op één na beste keus. De andere "keuze" was loondienst. De kudde van de leden volgde zonder daarover na te denken, aangezien ze onvoorwaardelijk geloofden in hun leider.

Deze historische miskleun van keuze werd veroorzaakt, door een dictatoriale leider, die van het begin af aan, alleen leider wilde zijn en in beginsel nooit werkelijk de beslissingsbevoegdheid wilde delen. Laat staan met iemand die meer wetenschappelijk onderlegd zou zijn. André steunde op zijn 2-jarige MULO- opleiding en moest daarmee, o.a. universitair geschoolde mensen, van weerwoord dienen. De Belastingdienst hoefde zich nauwelijks in te spannen om deze "geduchte" tegenstander en zijn klakkeloze volgelingen te indoctrineren en valselijk voor te lichten. De OPTING-IN werd aldus doorgedrukt bij het gros van de exploitanten. Slechts een enkeling ging niet mee.